Corsicaanse brieven.  

juli 2001

Inleiding:  Eind November 2000 zijn wij met het hele gezin verhuisd naar Corsica – L’ile de Beauté, om daar een nieuw bestaan op te bouwen. Wij gaan hier ons (vakantie)- bungalowpark  Résidence SerenAmore realiseren. Op dit moment is de eerste vergunning afgegeven en starten we volgende week met de grondwerkzaamheden. Het park komt te liggen op een paar honderd meter van een zandstrand met een schitterend uitzicht over de baai van Favona. Nu nog de rest… aanleg wegen, riolering, elektra, het bouwen van de bungalows en noem maar op. Alles loopt tot nu toe op schema en de eerste Villa's en Chalets worden in Oktober geplaatst en dan starten we ook met de verhuur, de eerste gasten verwachten wij in November en natuurlijk met de Kerst. In de komende periode houden wij onze familie, vrienden en U middels brieven op de hoogte van onze belevenissen.

25-07-2001

Één Europa aan m’n………..

Na een goede voorbereiding en ons heel goed te hebben laten informeren, zijn we nu 8 maanden later, toch wel het een en ander wijzer geworden wat men bedoelt met een verenigd of één Europa, oftewel een niet samenwerkend onsamenhangend gekkenhuis, waar ieder land zo zijn eigen uitleg geeft aan bepaalde regels.

Je moet er niet van uitgaan dat je als ingezetene van Europa je makkelijker in Frankrijk zou kunnen vestigen, want dat is wel een heel erg verkeerde gedachtegang. Voor een verblijfsvergunning (carte de séjour) dien je een baan te hebben, maar gezien wij hier ons eigen bedrijf gaan beginnen, krijg je alleen een verblijfsvergunning als je eerst een bedrijf opricht, maar helaas, die vlieger gaat niet op, want om een bedrijf (een B.V.) op te richten dien je wel in het bezit te zijn van een verblijfsvergunning. U begrijpt, we hebben veel kastjes en muren gezien, maar uiteindelijk heeft een notaris het zo geregeld dat het bedrijf opgericht werd, dat wij een tijdelijke verblijfsvergunning kregen voor drie maanden, dus binnen deze periode moest het dossier betreffende het bedrijf vele bureaus van hard werkende ambtenaren passeren.

Dat lukt niet, want hier in Frankrijk werken echte ambtenaren, ze hebben een bureau met een onbeschrijflijke bende en heel veel stempels, die ze voor alles en nog wat gebruiken en met een beetje pech hebben ze ook nog een computer en dan kost het zeker heel veel tijd, want eerst wordt alles met de hand geschreven en gestempeld, daarna in de computer ingevoerd (zonder stempels, ben benieuwd hoe dat opgelost wordt), als dat gelukt is mag je, met het als maar dikker wordende dossier, naar de volgende ambtenaar en deze gaat alle stempels controleren, is er één niet goed gestempeld, terug naar de vorige en daar weer braaf gaan zitten wachten. Al met al heeft dat grapje 7 maanden geduurd en gaan we nu deze week de verblijfsvergunning afhalen. Nu ja, afhalen, daar moet je een dag, echt waar een hele dag voor uittrekken.

Maar deze gang van zaken in dit verenigd Europa heeft een hele vervelende consequentie, wij zijn 7 maanden onverzekerd geweest voor ziektekosten, want in het verenigde Europa kun je niet verzekerd zijn tegen ziektekosten als je geen verblijfsvergunning hebt en in Nederland kun je niet verzekerd blijven, daar je geen woonadres meer hebt en al ingeschreven staat in Frankrijk.

Tegelijkertijd liep ook de aanvraag voor een bouwvergunning, welke wij inmiddels hebben, met heel veel onleesbare stempels. De grootste ergernis was toch het invoeren van onze “nederlandse” Renault Safrane bouwjaar 1997. Keurig alle papieren ingeleverd, maar wat bleek, deze “nederlandse” Renault Safrane werd in Frankrijk niet geaccepteerd als zijnde een “franse” Renault Safrane en kon niet zomaar worden ingevoerd. Zelf was ik in de veronderstelling, dat een Renault een Franse auto is, maar in een Verenigd of samenwerkend Europa is het, zo bleek, toch anders. Wij moesten in Parijs bij Renault een dossier aanvragen, waaruit bleek dat deze Renault ook door de Renault fabrieken in Parijs werd geaccepteerd als zijnde een “franse” Renault. Het was een “franse” Renault maar alleen de carrosserie, niet de motor die werd niet meer gezien als zijnde een “franse” renault motor.  Voor 1997 was het nog wel een “franse” motor maar na dat jaar niet meer en is dit type Renault alleen verkocht op de Nederlandse markt, daar Nederland, deze toch iet wat meer vervuilende motor, nog wel accepteerde (En ik maar denken dat wij Nederlanders altijd voorop liepen met milieuwetgeving) en dat type dus alleen in Nederland rondrijd en niet elders in Europa. Dus deze auto moest gekeurd worden, na een rit van meer dan een uur naar de garage en 700 francs lichter te zijn gemaakt kreeg ik de juiste papieren mee en zonder keuring, ik vroeg mij af, moet de auto niet gekeurd worden en de monteur vertelde mij dat ze in Europa konden doodvallen met al die regels en het wel goed was. Dus nu hebben we eindelijk de franse Europese kentekenplaat op de nu  “franse” Renault.

U weet wel zo’n europees kenteken met zo’n blauw stukje, waar het land van herkomst in staat vermeldt. Wij hebben nu op beide auto’s dit soort kenteken platen, maar wel in het lettertype van ons bedrijf Résidence SerenAmore. Dat is wel weer oogluikend toegestaan hier in Frankrijk, dus de eerste keer dat ik in Nederland was met een auto met deze kentekenplaten werd ik bij Breda al staande gehouden, door een zeer vriendelijk agent, die mij vertelde, dat dit geen geoorloofde Nederlandse Europese kentekenplaten waren. Nadat ik hem zeer vriendelijk heb uitgelegd dat het Franse Europese kentekenplaten waren.  Vroeg ik hem of hij wist, wat nu wel of niet Europees was toegestaan. Dat wist hij ook niet, het enige wat hij mij kon vertellen is, dat de snelheidscamera’s dit kenteken niet digitaal konden lezen, dus vrolijk en zwaaiend, eerst naar de agent en daarna naar de camera’s, met 150 naar Zeewolde gescheurd. 

Maar ook de ambtenaren van Zeewolde weten er wat van, want de gemeente Zeewolde stuurt vrolijk de onroerend zaakbelasting van ons verkochte huis naar ons adres in Corsica, met daarbij een begeleidend schrijven, met het doel van deze belasting oftewel of wij maar mee willen betalen aan het openbaar groen en allerlei andere voorzieningen in Zeewolde. Bijvoorbeeld ook het onderwijs waar ze notabene zelf een zooitje van hebben gemaakt. Het is toch onredelijk dat ik, als ingezetene van Corsica, daar nog aan mee moet betalen. Ik doe maar aan Corsicaanse burgerlijke ongehoorzaamheid. De burgervader van Zeewolde zal mij dat, toch niet kwalijk nemen, denk ik zo.

Maar de kroon spant toch onze vrienden van de Nuon, deze organisatie stuurt ons een rekening over een periode, dat wij al niet meer in ons huis woonden, dus volledig onterecht. Keurig geprobeerd, deze organisatie te bereiken, maar ook zij hebben een klantenservice met een telefoonnummer, dat vanuit Europa, dus buiten Nederland niet is te bereiken en andere telefoonnummers worden niet vermeld. ( e-mail van uit het buitenland wordt geweigerd, wat een geweldige over de grens georiënteerde organisatie) Dus maar een keurig briefje geschreven en een berichtje met excuses ontvangen, maar ondertussen wordt er wel een incasso bureau ingeschakeld en deze sturen in het Spaans aanmaningen naar Corsica Spanje, dus even gebeld met het incassobureau, dat de rekening niet terecht was, dat Corsica min of meer nog bij Frankrijk  hoort (een andere maar zeer terechte discussie voor dit Europa) en niet bij Spanje, maar volgens Meester in de Rechten Dhr................. ik zal zijn naam niet noemen, ligt Corsica daadwerkelijk in Spanje en niet in Frankrijk en dat wij ons ernstig vergisten. 

We reageren maar niet meer op brieven en aanmaningen, welke inmiddels al behoorlijk zijn opgelopen, daar zij nu ook al het Spaanse vertaalwerk in rekening brengen. Wij vinden het prima, ik wacht de deurwaarder wel op, om dan hier de brief van de Nuon te laten lezen, met de excuses vanwege de onterechte vordering, of hij zal tot in de eeuwigheid in Spanje aan het zoeken zijn waar Corsica ligt.

Al met al ben ik blij, dat alles voorspoedig loopt, dat Lara en Jamie het uitstekend doen op school, dat ze net als hun moeder Sandra een talenknobbel hebben. Helaas heb ik alleen knobbels onder mijn voeten, maar daar kan de dokter nu eens naar kijken, want eindelijk zijn we verzekerd.

Éen Europa aan mijn............. hoela !!!!!!

Amicizia,

Dick Schouten

Wilt U reserveren, klik hier om naar de reserveringspagina te gaan.